Tatlumpung Tag-araw

Nagsisilid ako ng silahis sa sulok ng aking puso sa tuwing tag-araw.
Kung kailan mainam mag-ipon ng
Pira-pirasong sinag at reta-retasong init.

Sa tuwing tag-araw,
Kung kailan ang araw ay abala ---
… sa pagbibilad ng tinilad na isda
… sa pagtitig sa nakabilad na hita
… sa pagtatahip ng palay sa ipa
… sa pagsalat sa kumakapak na lupa.

Bubuksan ko ang aking sisidlang may takip.
Sapagkat ngayon, makulimlim ang aking langit.

Bella Luna

A frothy cup sits beside a lonely spoon.
Fingers drumming against the oak table

Outside, the moon is bursting on its seams.
Outside, the leaves are dancing under white lights.
Outside, people’s faces are as pale as a filmy ghost.

While the roofs are dripping in dewy languor,
I will stand under the moon’s milky stupor.

Let every drop seethe under every inch of my skin.

Outside.

Then, I shall fall asleep.
Sleep – drenched.
Dripping…
Drenched.