Ang Dagang Nagalit sa Mouse

Unti-unti,
sinakop siya ng lason.
Sa una ay nawala ang lakas.
Kung noon ay pakunyapit na nailalawit
ang katawan mula sa kisame para maglimayon
sa sahig at umakyat sa mga mesa,ngayon ay naliliyong
sinisilip ang butas na tila dumurungaw sa bangin.
Sumunod na umalis ang liksi. Kung dati ay simbilis
ng kurap na natatawid ang balikat ng mga dingding.
Ngayon ay nagmamakaawa ang bawat usad
ng nanginginig na mga paa. Natanaw niya mula sa butas
ng kisame ang dagang walang mata at nasa ulo ang buntot.
Natatandaan niyang araw-araw itong nililimliman ng palad
at malayang nakapagpapahinga sa ibabaw ng mesa.
Taliwas sa kanyang karanasan ng minsang isang umagang
lumabas ng lungga. Nakapanghihilakbot ang tilian.
Nakalilito ang yabag ng mga paang nagpulasan.
Tinipon niya ang nalalabi niyang lakas: Inilawit ang katawan
sa kisame at tinulay ang dingding papunta sa mesang
tirahan ng dagang walang mata. Simbagal ng kanyang
paghinga ang kanyang pag-usad.Tinakluban pa ng dilim
ng paligid ang lumalabo na niyang paningin.
Nang marating ang pakay, agad

na nginatngat
ang buntot
ng dagang
walang
mata
bago
ang
hini
nga’y
tu
lu
yang
ma
la
got.