Paninigbuho

Sa pag-ibig ang lahat daw, pantay-pantay.
Ngunit ngayon, ang puso ko’y ginugutay
Nitong sadya mong pag-iwas. Kaya’t lumbay
Ang sa aki’y lumukukob. Heto’t taglay

Sa’king puso itong lasong panigbuho.
Pagkat ako’y mayroon ngang napagtanto.
Kay Ibarra, ang mundo mo’y humihinto
At nabatid, ang loob mo, sa aki’y layo.

Aking giliw, ano itong dinaranas?
Hapdi’t kirot, ikaw lamang ang panlunas.
Ang tinig na kasintamis nitong ubas
Lalagukin, ng sa pait, makatakas

At malimot na laban ko’y di lalawig,
Pagkat ika’y umiiwas sa’king titig.
Di nga patas ang labanan ng pag-ibig,
Pagkat laging magtutulak, magkakabig.